ทองคำสำรองของเวเนซุเอลาที่ถูกเก็บรักษาอยู่ภายในห้องนิรภัยของ Bank of England และติดอยู่ในข้อพิพาทมานานหลายปี กำลังมีความเคลื่อนไหวครั้งสำคัญ หลังมีการผลักดันให้สินทรัพย์ดังกล่าวได้รับการปลดล็อก เพื่อนำกลับมาใช้ประโยชน์ในการฟื้นฟูประเทศ ทองคำชุดนี้มีประมาณ 31 ตัน มูลค่าราว 4 พันล้านดอลลาร์ แต่ประเด็นสำคัญคือ หลังปลดล็อกจากอังกฤษแล้ว อำนาจในการบริหารจัดการเงินที่ได้จากทองคำอาจไม่ได้ถูกส่งกลับไปยัง Caracas โดยตรง Ramón López อดีตสมาชิกสภาและหนึ่งในตัวแทนการเจรจาฝ่ายค้านเวเนซุเอลา ระบุว่า ทรัพยากรที่ได้จากทองคำดังกล่าวมีแผนจะถูกนำไปฝากในบัญชีภายใต้ U.S. Department of the Treasury ก่อนจะถูกนำไปใช้ภายใต้ระบบตรวจสอบและ Audit เพื่อสนับสนุนโครงการฟื้นฟูประเทศ หากกลไกนี้เกิดขึ้นตามที่มีการเปิดเผย โครงสร้างจะมีลักษณะประมาณว่า ทองคำเวเนซุเอลา → Bank of England ปลดล็อก → เงินจากสินทรัพย์เข้าสู่บัญชีภายใต้ U.S. Treasury → ตรวจสอบและควบคุมการเบิกจ่าย → นำเงินกลับไปใช้ในโครงการของเวเนซุเอลา นี่ทำให้ประเด็นดังกล่าวถูกจับตามองในฐานะอีกก้าวหนึ่งของการที่ Washington เข้ามามีบทบาทเหนือสินทรัพย์ต่างประเทศของรัฐเวเนซุเอลา แต่มีรายละเอียดหนึ่งที่ต้องแยกให้ชัดเจน “การควบคุมสินทรัพย์” ไม่เท่ากับ “การโอนกรรมสิทธิ์สินทรัพย์ให้สหรัฐฯ” จนถึงขณะนี้ ยังไม่มีการยืนยันอย่างเป็นทางการว่าสหรัฐฯ จะยึดทองคำ 31 ตันดังกล่าวมาเป็นทรัพย์สินของรัฐบาลสหรัฐฯ

สิ่งที่มีการเปิดเผยคือการนำทรัพยากรจากทองคำเข้าสู่กลไกบัญชีที่สหรัฐฯ มีบทบาทในการกำกับและตรวจสอบการใช้เงิน ดังนั้นคำว่า “ยึดโดย Washington” หากจะใช้ ควรหมายถึงการเข้ามาควบคุมหรือจำกัดอำนาจในการบริหารสินทรัพย์ มากกว่าการยึดกรรมสิทธิ์ทองคำมาเป็นของสหรัฐฯ แต่ในเชิงภูมิรัฐศาสตร์ ความแตกต่างตรงนี้อาจไม่ได้ทำให้ประเด็นเล็กลงเลย เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นกำลังสะท้อนความจริงที่สำคัญของระบบทุนสำรองระหว่างประเทศว่า การเป็นเจ้าของ Reserve กับการมีอำนาจควบคุม Reserve เป็นคนละเรื่องกัน เวเนซุเอลาอาจยังเป็นเจ้าของผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจจากทองคำเหล่านี้ แต่หากการเคลื่อนย้าย การขาย หรือการนำเงินออกมาใช้จำเป็นต้องผ่านสถาบันการเงินและรัฐบาลต่างประเทศ อำนาจเหนือสินทรัพย์ในทางปฏิบัติก็ไม่ได้อยู่กับเจ้าของเพียงฝ่ายเดียวอีกต่อไป นี่จึงไม่ใช่แค่เรื่องของทองคำมูลค่า 4 พันล้านดอลลาร์ แต่มันคือกรณีศึกษาของ Financial Statecraft ในโลกปัจจุบัน ประเทศมหาอำนาจไม่จำเป็นต้องเข้าครอบครองสินทรัพย์โดยตรงเสมอไป บางครั้งเพียงแค่ควบคุม Custody, Settlement, Banking System และช่องทางการเคลื่อนย้ายเงิน ก็สามารถสร้างอำนาจต่อรองเหนือสินทรัพย์ของอีกประเทศได้แล้ว และกรณีของเวเนซุเอลากำลังส่งคำถามสำคัญไปยังธนาคารกลางทั่วโลกอีกครั้งว่า ทองคำสำรองที่ฝากไว้ต่างประเทศ ยังถือเป็น Reserve ที่ประเทศสามารถควบคุมได้อย่างสมบูรณ์จริงหรือไม่? เพราะสุดท้ายแล้ว ในช่วงที่ Geopolitics เข้ามาแทรกแซงระบบการเงิน คำถามอาจไม่ใช่เพียงว่า “ทองคำเป็นของใคร?” แต่อาจต้องถามต่อว่า “ใครเป็นคนถือทอง ใครควบคุมบัญชี และใครเป็นคนอนุญาตให้คุณนำมันกลับมาใช้ได้?”